bilmediler..

üç kişiydik o masada...

dediler ki, ben ağlarken o çıkmazda, damla mandalinaya bile alıştın sen buna mı alışamayacaksın.ağlama...
dakikalar geçti,ben daha da ağladım,masadan bir alev eksildi,kaldık biz-en son "biz"-....-en son halimizle--kalakaldık....dahası ben kalakalmıştım onların dediklerinde...nasıl olur?siz bana en yakın siz,"benim" "alışmamın" nasıl olduğunu -olamadığını- bilemezdiniz??

ne saçmaladınız öyle?..dedim bilmiyor musunuz,ben mandalinaya alışamadım..acaba, bilmiyorlar mıydı gerçekten....

yoksa bilmezler miydi?doğru nasıl, nerden bilsinler ki..mandalinayı....

12.12.06
damla...